Werken zonder hoogtevrees

Wie denkt dat windmolens zichzelf onderhouden, heeft het mis. Op deze beelden zie je twee technici die met touwtechniek — industrieel abseilen — aan één van de rotorbladen hangen, tientallen meters boven de grond. Om het werk mogelijk te maken werd de rotor stilgelegd met één blad recht naar beneden gericht.

Volledig zelfstandig aan hun touwen, zonder platform of kraan, inspecteren en herstellen ze de coating van het blad. Vooral de voorrand krijgt het zwaar te verduren: regen, zand, zout en insecten zorgen voor slijtage die op tijd hersteld moet worden. Op de close-up is de verse witte verf duidelijk zichtbaar, net als de zaagtandvormige achterrand van het blad — de zogenaamde “uilenveer”. Die dankt zijn naam aan de vleugels van een uil, die dankzij hun gekartelde rand vrijwel geruisloos vliegt. Op dezelfde manier tempert deze strip het windgeruis van de turbine.

Een indrukwekkend staaltje vakwerk op grote hoogte — met de Noordzee en de dijk als decor. Petje af voor deze mannen die durven waar de meesten niet naar durven kijken.